رستاخیز ایران ۱ | « هِگِل »

من گئورگ ویلهلم فریدریش هِگِل هستم.
فیلسوفی از آلمان. من عمر خود را صرف درک حرکت «روح» در بستر زمان کرده‌ام؛ آنچه شما آن را «تاریخ» می‌نامید. تاریخ برای من، صرفاً مجموعه‌ای از رویدادها نیست، بلکه داستان خودآگاهی روح بشری و گذار آن از وضعیت قبیله‌ای به مفهوم «دولت» است. از این منظر، باید با قاطعیت اعلام کنم که این داستان بزرگ، این سیر دیالکتیکی، نه در چین، نه در هند، بلکه در ایران آغاز شد. پیش از ایرانیان، تمدن‌ها در یک وضعیت ایستا و تکرارشونده به سر می‌بردند. اما این امپراتوری ایران بود که برای نخستین بار، روح تاریخ را به حرکت واداشت.

تاریخ جهان با ایران آغاز می‌شود. ایرانیان نخستین قوم تاریخی هستند؛

ایران نخستین امپراتوری‌ای بود که از میان رفت.

این روحِ جهان‌شمول تاریخی اما خود را به سیاست محدود نکرد؛ بلکه در کالبد فرم و رنگ نیز جاری شد تا زبانی جهانی از زیبایی بیافریند. شهادت در این باب را به آمریکایی‌ای می‌سپارم که زندگی خود را وقف درک این زبان کرد.