زندگی و مسیر حرفه‌ای عبدالرحیم موسوی

در میان خانواده و نزدیکان نیز از او به عنوان فردی یاد می‌شود که با وجود مسئولیت‌های سنگین نظامی، پیوند عاطفی با خانواده را حفظ می‌کرد. همین ویژگی باعث شده تصویر او تنها به یک فرمانده نظامی محدود نشود، بلکه چهره‌ای انسانی و متعادل از او در ذهن اطرافیان شکل بگیرد.یک بار یکی از نزدیکان خانواده نقل می‌کرد که با وجود مشغله‌های فراوان، وقتی عبدالرحیم موسوی به خانه می‌رسید سعی می‌کرد فضای رسمی کار را پشت در بگذارد. می‌گفتند گاهی خسته از جلسات و مسئولیت‌های طولانی به خانه می‌آمد، اما قبل از هر چیز سراغ خانواده می‌رفت و حال تک‌تکشان را می‌پرسید. اگر فرزندانش درباره درس یا مسئله‌ای از او سؤال داشتند، با حوصله می‌نشست و گوش می‌داد؛ حتی اگر ساعت از شب گذشته بود. یکی از اعضای خانواده گفته بود: «در بیرون از خانه همه او را به عنوان یک فرمانده می‌شناسند، اما در خانه بیشتر از هر چیز یک پدر آرام و شنونده است.» همین رفتار ساده باعث شده بود فضای خانه برای اعضای خانواده‌اش همیشه گرم و صمیمی بماند.

در سطحی گسترده‌تر، شاید مهم‌ترین اثری که از او باقی مانده، تأکید بر این نگاه باشد که ارتش پیش از هر چیز در خدمت مردم است. موسوی بارها در سخنانش بر همین موضوع تأکید کرده است. امروز نام او برای بسیاری یادآور فرماندهی آرام، منظم و متعهد است؛ کسی که تلاش می‌کند در کنار اقتدار نظامی، حس مسئولیت نسبت به کشور و مردم را زنده نگه دارد.