اسلام، دینی است که بیش از هر مکتبی به مقام و منزلت زن و دختر بها داده است. در زمانی که در جاهلیت عرب، دختران را زنده به گور می‌کردند، قرآن کریم با آیاتی روشن، دختران را موهبت الهی معرفی کرد:
“لِلَّهِ مُلْكُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ يَخْلُقُ ما يَشاءُ، يَهَبُ لِمَنْ يَشاءُ إِناثاً وَ يَهَبُ لِمَنْ يَشاءُ الذُّكُورَ”
(شوری، ۴۹)
ترجمه: فرمانروایی آسمان‌ها و زمین از آن خداست، هرچه بخواهد می‌آفریند؛ به هر که بخواهد دختر عطا می‌کند و به هر که بخواهد پسر.
نه تنها وجود دختران نفی نشد، بلکه به عنوان عطیه‌ای الهی تکریم گردید.
پیامبر اکرم (ص) فرمودند:
“هر کس دارای فرزند دختری شود و او را زنده نگاه دارد و با محبت و احترام با او رفتار کند، بهشت بر او واجب می‌شود.”
این احادیث نورانی تنها بخش کوچکی از جایگاه بلند دختران در اسلام را به تصویر می‌کشند.
حضرت فاطمه زهرا (سلام‌الله‌علیها)، اسوه دختران جهان اسلام، نمونه‌ای کامل از ارزش دختران در اسلام است.