وقتی از خدا توفیق می‌خواهی اما خودت حرکتی نمی‌کنی، انگار منتظری معجزه‌ای بی‌دلیل اتفاق بیفته؛ مثل کسی که می‌خواد به مقصد برسه ولی حتی قدم اول رو برنمی‌داره. خدا راه رو باز می‌کنه، اما قدم‌ها رو باید خودت برداری تا معجزه‌اش رو ببینی..